« برای یک مرد عاقل و آگاه ، هر روز شروع زندگی جدیدی است » این شعاری بود که مدتی برای خودم انتخاب کردم و سعی می کردم بهش عمل کنم . ولی یک مدت دچار شک شدم . شک به معنی عاقل بود . شک به مفهوم آگاه بودن و شک به چیستی زندگی . من تو محیطی بزرگ شدم که همیشه از احساسات ضربه خوردم . یعنی هر وقت خواستم از پنچره احساس به چیزی نگاه کنم یا نادیده گرفته شدم یا تمسخر شدم یا بد تر از همه بهم ترحم شده . پس از خیلی

بیاین نگاهی به زندگی کتابی افراد مشهور و ثروتمند بندازیم . مسی و رونالدو سوپر فوتبالیست های جهان علاقه ای به مطالعه ندارن . بیل گیتس تا قبل از مشهور شدن فقط یک نابغه کد نویسی بود . نه طرفدار نویسنده خاص و یا ادبیات . استیو جابز هم هِپی دانشگاه گریز و معتا به هروئین بیشتر نبوده که به واسطه شرایط جامعه ای که توش زندگی می کرده و چیزی که عموم به اون نبوغ می گن یکی از پیشگام فناوری عصر حاضر لقب گرفت.

همه می دونید که بیماری جزام ذره ذره گوشت و تن را می خوره و یهو می بینید که یکی یک طرف از صورتش کاملا ریخته و نه لپ داره نه گونه ....و از بیرون صورت دندوناش معلومه ....یا یک تیکه از استخوان دستشون معلومه و گوشتاش همه ریخته ....بیمارای جزامی چهره های خیلی خیلی دردناکی دارند .طوری که هر کسی نمی تونه بهشون نگاه کنه ....داستان از اون جایی شروع میشه که ...ظهر یکی از روزهای رمضان بود ....حسین حلاج همیشه

خوبی ما برقی ها این که می دونیم تو هر سیستمی خطا وجود داره و هر چقدر هم بخوای محاسبات مهندسی رو سخت تر بگیری و ابزار های گرون تر به کار ببری باز هم خطا ممکنه رخ بده و یا خود این سیستم های و ابزار های گرون یک سری مشکلات دیگه خود به خود ایجاد کنه که از محاسبات تو افتاده . خوبی ما برقی ها این که به عشق در یک نگاه اعتقاد نداریم . چون نگاه هم می تونه خطا بره و یا بهتر بگم خود نگاه کردن صرف ، می تونه ب

فقط کافیه کمی به دور و برمون بیشتر توجه کنیم تا با سیلی از آثار علمی و تالیفی و ترجمه رو به رو بشیم که نویسنده و مترجم اثر کس دیگه ای ولی اسم و رسمی که معرف خالق اثر مطلق به فرد دیگه ای. سرقت ادبی و علمی پدیده نوظهوری نیست و تقریبا در تمام جوامع وجود داره ، ریشه این مشکل رو هم نمی تونیم منحصرا به یک یا دو عامل محدود کنیم . شاید اگه عمری بود و رقبتی بشه در سلسله مطالبی تمام عوامل اقتصادی و فردی و